Ik ben niet kwijt

9 augustus 2017 Ik ben niet kwijt

Wat er gebeurt als je de liefde van je leven langzaam kwijtraakt aan dementie

Thom en Sjef zijn dertig jaar samen – vanaf een tijd dat homoseksualiteit nog nauwelijks bespreekbaar was – als blijkt dat Thom aan het dementeren is. Langzaam ziet Sjef zijn bruisende, intelligente en sociale partner veranderen in een onzekere en opvliegende man. Hij raakt hier aanvankelijk door in verwarring, tot hij begrijpt dat er echt iets mis is met Thom.

Sjef neemt meer en meer de zorg voor Thom op zich, en ondanks zijn verdriet en frustraties leert hij inzien dat hij hun tijd samen moet koesteren. Vanaf dat moment gaat hij er alles aan doen om iets moois te maken van wat hun nog rest aan toekomst.

"Toen mij partner werd opgenomen in het verpleeghuis wilde ik voor hem zijn. Wij wilde vooral samenzijn en uiting kunnen geven aan de liefde voor elkaar. Van elkaar blijven genieten, ook al was dat niet langer thuis."

In het boek Ik ben niet kwijt beschrijft Sjef openhartige en ontroerend zijn leven met Thom, waarin hij probeert het verwoestende effect van dementie langzaam een plek te geven. Ik ben niet kwijt is het relaas van een sterke liefde, die ondanks de sluipende en uiteindelijk fatale ziekte van Thom niets aan kracht verliest.

Sjef van Bommel verzorgt zowel een plenaire lezing als een sessie op de Congresparade Wel-Zijn in de zorg voor mensen met dementie. In de sessie bespreekt hij hoe je als zorgprofessional de familie kunt betrekken. Als ervaringsdeskundige weet Sjef als geen ander wat er nodig is. Sjef leest voor uit zijn eigen boek en gaat met je in gesprek over het betrekken van de familie in het verpleeghuis.

banner_congresparade_groot.png